บทนำ
ผู้เล่นกับกระแสน้ำขึ้น

ผมยืนอยู่บนชายหาดร้างผู้คน ก้มมองกระดานหมากรุกขนาดยักษ์ มืออันทรงพลังของผมขยับตัวหมากด้วยความแม่นยำราวทหาร ทุกตาถูกคำนวณเพื่อบดขยี้คู่ต่อสู้ที่มองไม่เห็น ในจักรวาลขาวดำแห่งนี้ ผมคือนักยุทธศาสตร์ผู้สูงสุด

มหาสมุทรคำรามอยู่ไกลๆ เสียงครืนทุ้มต่ำนั้นคืบเข้ามาอย่างไม่อาจหยุดยั้ง ผมจดจ่ออยู่กับศึกทางยุทธวิธีจนไม่ทันสังเกตว่าน้ำเริ่มรุกล้ำเข้ามาในอาณาเขตของผม สมาธิของผมยังคงปักอยู่กับกระดาน กับหมากแต่ละตาที่เดินอย่างเป็นระบบ

กระแสน้ำทวีกำลังขึ้นราวกับกองทัพศัตรู คลื่นที่ฮึกเหิมขึ้นทุกทีพัดพาตัวหมากของผมไปทีละตัว ผมดิ้นรนจะยื้อพวกมันไว้ หัวใจเต้นไปตามจังหวะของการต่อสู้กับธรรมชาติ

คลื่นลูกหนึ่งที่ทรงพลังกว่าลูกอื่นกลืนกระดานทั้งกระดานไปในฉับพลัน ผมพุ่งตัวลงไปตามสัญชาตญาณ เพื่อกอบกู้สิ่งที่ยังกอบกู้ได้ ชั่วพริบตาเดียว ผมก็จมลง ถูกกระแสน้ำอันไร้ปรานีลากลงสู่ห้วงลึก

ท่ามกลางความโกลาหลของสายน้ำ ความสงบอันแปลกประหลาดเข้าครอบงำผม ผมเลิกต่อสู้ ปล่อยตัวให้ถูกพัดพาไป และได้ค้นพบความกลมกลืนกับธรรมชาติ ซึ่งผมไม่เคยนึกฝันถึงบนสมรภูมิที่เป็นระเบียบเรียบร้อยของผม

เมื่อทะเลซัดผมขึ้นบนชายฝั่งที่ไม่รู้จักในที่สุด ผมลุกขึ้นยืนในฐานะคนใหม่ สายตาที่คุ้นกับการวิเคราะห์กระดานซึ่งมีขอบเขตชัดเจน ทอดมองผืนแผ่นดินอันดิบเถื่อนที่แผ่อยู่ตรงหน้า เส้นขอบฟ้าไม่มีขอบเขตอีกต่อไป

เงาร่างของหญิงสาวคนหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นในหมอกยามเช้า กลิ่นหอมของเธอลอยอยู่ในอากาศเค็ม เธอยิ้มให้ผม แล้วเดินจากไปช้าๆ สู่แผ่นดินด้านใน ผมเดินตามเธอไปอย่างเป็นธรรมชาติ โดยไม่ตั้งคำถาม ทิ้งซากของโลกใบเก่าไว้เบื้องหลัง