โกมาโย

บทที่ 1
สวนแห่งดวงวิญญาณที่หลงทาง

พ้นจากพรมแดนของความเป็นจริงที่เราจับต้องได้ มีโลกแห่งความงดงามเหนือจริง กว้างใหญ่และน่าครั่นคร้ามยิ่งกว่าที่ตำนานเมืองของคันไซบอกไว้มากนัก ในห้วงที่ไร้กาลเวลานี้เองที่โกมาโยครองอำนาจ เทพีผู้เป็นปริศนาแห่งวิหารที่ซึ่งเวลาเป็นเพียงเสียงกระซิบอันแสนสั้น

ต้นซากุระในสวนแห่งตำนานนี้ผลิดอกไม่เคยขาด กลีบของมันเต้นรำในอากาศราวกับถูกมนตร์ที่มองไม่เห็นตรึงไว้ บางคนกระซิบว่ากลีบแต่ละกลีบแทนดวงวิญญาณที่หลงทางดวงหนึ่ง ผู้เล่นหมากราชาที่ไม่เคยได้เล่นเกมของตนจนจบ ผืนน้ำในสระซึ่งดำดุจหมึก สะท้อนท้องฟ้าที่บริสุทธิ์หมดจด ที่ซึ่งเหล่ายูเรลากลวดลายอันซับซ้อน ดุจการเคลื่อนของตัวหมากบนกระดานนิรันดร์ นกขนสีทองขับขานท่วงทำนองที่ดูเหมือนปลุกสันติสุขอันเป็นนิรันดร์ แต่เสียงเพลงของมันแฝงเสียงสะท้อนของลมหายใจเฮือกสุดท้าย

ทางเดินทุกสายในสวนคดเคี้ยวดุจเส้นบนกระดานหมากราชาขนาดยักษ์ นำไปสู่ความมหัศจรรย์ที่เหนือจินตนาการ พร้อมกับถักทอกับดักอันแยบยลสำหรับผู้ที่กล้าย่างกรายเข้าไป ก้อนหินโบราณที่เรียงรายริมทางมีรอยสลักที่กาลเวลากัดกร่อน ลวดลายแต่บรรพกาลซึ่งอาจเป็นกติกาที่ถูกลืมของเกมที่เริ่มขึ้นเมื่อหลายพันปีก่อน

โกมาโย ณ ใจกลางภาพที่มีชีวิตนี้ งดงามเกินกว่าจะเข้าใจได้ สายตาของนางลึกดุจหุบเหวและลี้ลับ เป็นบ่อแห่งความลับโบราณที่สะท้อนเกมหมากราชานับไม่ถ้วน และรอยยิ้มของนาง แนบเนียนและตรึงใจ ดูเหมือนเชื้อเชิญหัวใจที่แข็งกระด้างที่สุดให้หลงเข้าไปในห้วงลึกของจักรวาลนาง ในกิโมโนสีน้ำเงินยามราตรีที่ประดับลวดลายดอกไม้และสัตว์ในตำนาน นางคือภาพแทนของความสง่างามเหนือกาลเวลา ทุกการเคลื่อนไหวแผ่ความงามสง่าอันถึงตาย

สถานที่แห่งนี้ แม้จะงดงามตระการ กลับซ่อนความจริงที่มืดมนยิ่งกว่าตำนานเสียอีก ดวงวิญญาณที่ย่างกรายเข้ามาถูกทำให้ตาพร่า ไม่เพียงด้วยความโอ่อ่าของมัน แต่เหนืออื่นใดคือด้วยเสน่ห์ที่ไม่อาจต้านทานของโกมาโย ดวงวิญญาณเหล่านี้ซึ่งถูกเสน่ห์ของนางจับไว้ เข้าร่วมเกมหมากราชาอันเป็นนิรันดร์ โดยไม่รู้ว่าบัดนี้ตนเป็นตัวหมากในเกมของนางเอง เป็นนักโทษของกลยุทธ์ที่มีอายุนับพันปี

เพราะโกมาโยไม่ได้แสวงหาเพียงความทุกข์ทรมานของพวกเขา แต่แสวงหาสิ่งที่ลึกซึ้งกว่านั้น คือความเทิดทูนที่ไม่สั่นคลอน ความภักดีอันร้อนแรง จากความรักนี้ จากการบูชาอย่างสุดหัวใจนี้เองที่นางได้พลังมา ดวงวิญญาณดวงใหม่แต่ละดวงที่จับได้ยิ่งเสริมอำนาจของนางเหนืออาณาเขตระหว่างสองโลกนี้ เหล่ายูเรที่อาศัยอยู่ในสวนของนางไม่ได้เป็นเพียงเหยื่อ แต่เป็นพยานนิรันดร์แห่งอำนาจของนาง แก่นแท้ที่แปรสภาพแล้วของพวกเขาหล่อเลี้ยงความยิ่งใหญ่ของอาณาจักรนาง

สวนลี้ลับของโกมาโยใต้แสงจันทร์ ที่ซึ่งเงาร่างภูตผีดูเหมือนกำลังเล่นหมากราชาชั่วนิรันดร์ท่ามกลางต้นซากุระที่ผลิบาน

ในวันพิเศษวันนี้ ความตึงเครียดบางเบาแล่นผ่านอากาศดุจระลอกคลื่นบนกระดานหมาก โกมาโยผู้มีสัญชาตญาณที่แทบจะเหนือธรรมชาติ รับรู้ถึงการเข้ามาใกล้ของดวงวิญญาณดวงใหม่ ซึ่งถูกดึงดูดด้วยเสียงสะท้อนของรักนิรันดร์และความสุขที่ไม่รู้จบ นางลุกขึ้นด้วยความลื่นไหลที่อำพรางเจตนาอันผ่านการคำนวณ จัดรอยพับของกิโมโน แล้วทอดสายตาอันมีแรงดึงดูดไปยังขอบฟ้า ที่ซึ่งม่านระหว่างโลกทั้งสองบางลง ดวงตาของนางเป็นประกายด้วยความคาดหวัง บางทีอาจถึงกับเป็นความหวัง ความรู้สึกที่นางไม่ได้สัมผัสมานานหลายศตวรรษ

นางพร้อมจะต้อนรับแขกผู้ไม่คาดฝันผู้นี้ พร้อมจะค่อยๆ จุ่มเขาลงในความคดเคี้ยวอันชวนหลงใหลของอาณาจักรนาง แต่ครั้งนี้มีบางอย่างต่างออกไป ในอากาศที่อัดแน่นด้วยเวทมนตร์ กลีบซากุระหมุนวนด้วยความเข้มข้นแบบใหม่ ราวกับพวกมันเองก็สังหรณ์ว่าเกมที่กำลังจะเริ่มขึ้นอาจไม่เหมือนเกมใดที่ผ่านมา