โกมาโย

บทที่ 7
กฎของหมากราชา

ผมอยากคลายบรรยากาศ จึงลองใช้ท่าทีที่เบาลง คุณซ่อนเกมของคุณได้แนบเนียนนะครับ เจ้าหญิง

น้ำเสียงของผมตั้งใจให้ดูสบายๆ แต่บางอย่างในท่าทีของเธอทำให้ผมสงสัย

ระวังอย่าสับสนระหว่างผู้เล่นกับตัวหมากของเธอนะคะ เธอตอบ

ผมไม่บังอาจหรอกครับ ผมยืนยัน แต่เกมนี้กับตัวหมากเหล่านี้ ดูคู่ควรกับฝ่าบาททีเดียว

คุณมองการณ์ใหญ่นะคะ เธอกระซิบพร้อมรอยยิ้มปริศนา มันเป็นเกมของราชาจริงๆ ค่ะ1

ของราชา คำนั้นก้องอย่างประหลาด เธอพูดถึงสามีของเธอหรือ? ชู้รัก? หรือเป็นอุปมาที่ผมจับไม่ได้?

ผมรู้สึกว่ากรามเกร็ง ถ้าอย่างนั้น เป็นรูปแบบดัดแปลงที่เป็นทางการหรือครับ?

ดวงตาของเธอลุกวาบด้วยประกายใหม่ มันไม่ใช่รูปแบบดัดแปลงค่ะ จะเรียกว่าโชกิดั้งเดิมก็ได้ถ้าคุณอยากเรียก เก่าแก่กว่า และ... บริสุทธิ์กว่า

ผมถูกสะกดด้วยคำอธิบายที่ไม่ได้นำไปสู่อะไรเลย ผู้หญิงคนนี้กับเกมของเธอที่ท้าทายตรรกะทุกอย่างที่ผมรู้จัก ทำให้ผมหลงใหลพอๆ กับที่ทำให้ผมงุนงง


ผมตั้งใจจะทำเรื่องให้กระจ่าง จึงโน้มตัวไปข้างหน้า แล้วตัวหมากที่ถูกกินล่ะครับ? ถ้าคุณกินตัวหมากของผมสักตัว คุณจะเอามันมาใช้เล่นงานผมได้หรือ?

รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้น ราวกับคำถามของผมคือคำถามที่เธอรออยู่พอดี ฉันทำได้แน่นอนค่ะ

ผมรู้สึกว่าท้องบิดเป็นปม เกมที่คู่ต่อสู้พลิกตัวหมากของคุณเองกลับมาเล่นงานคุณได้อย่างนั้นหรือ? มันไม่ค่อยยุติธรรมไปหน่อยหรือครับ? ผมถามตรงๆ ผมหมายถึง ถ้าคุณกินควีนของผม เป็นต้น...

ใบหน้าของเธอยังคงสงบ แทบจะขบขันกับความสับสนของผม ผมยังคงพูดต่อ ในหมากรุกสากล ตัวหมากที่ถูกกินจะออกจากเกมไปเลย แต่ที่นี่ คุณจะเอามันมาใช้เล่นงานผมได้หรือครับ?

ดวงตาของเธอไม่ปล่อยผมไป ในรูปดั้งเดิมของมันค่ะ ใช่ แล้วเธอก็เสริมราวกับเป็นเรื่องชัดแจ้ง ตัวหมากที่ถูกกินจะสูญเสียพลังของมัน ก่อนจะเกิดใหม่เป็นตัวหมากของหมากราชาค่ะ

ให้ตายสิ ผมไม่เข้าใจอะไรเลย เพื่อให้กระจ่าง ผมจึงพูดอีกครั้ง งั้น... ถ้าคุณกินควีนของผม...

เธอจะกลับไปเป็นเบี้ยธรรมดาตัวหนึ่งค่ะ เธอพูดต่อให้จบ ดวงตาเป็นประกายด้วยความพอใจ ก่อนจะถูกแปลงเป็นตัวหมากที่เทียบเท่ากันในเกมของฉัน

ผมคิดอยู่ครู่หนึ่ง คุณบอกว่าควีนจะ กลับไปเป็น เบี้ยธรรมดาหรือครับ?

เธอโน้มตัวมาทางผมเล็กน้อย ถ้าในหมากรุกสากล เบี้ยเลื่อนขั้นเป็นควีนได้ แล้วทำไมควีนที่ถูกกินจะถูกลดขั้นเป็นเบี้ยไม่ได้ล่ะคะ?

ผมต้องยอมรับว่าตรรกะของเธอโดนใจผม ผมพยักหน้า

เดี๋ยวก่อนครับ ผมพูดต่อ พยายามหาช่องโหว่ ถ้ามีแต่คุณที่นำตัวหมากที่ถูกกินกลับลงกระดานได้ ความได้เปรียบก็น่าจะเอียงไปทางคุณอย่างรวดเร็ว คุณไม่คิดอย่างนั้นหรือ?

สีหน้าของเธอเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน ดวงตากลายเป็นเย็นชา ห่างเหิน

เราชนะไม่ได้หรอกค่ะ ด้วยกองทัพเบี้ย เธอพูดห้วนๆ สายตาดิ่งลึกเข้ามาในดวงตาของผมอย่างไม่ปรานี

ฉันมักจะปล่อยพวกมันไว้... ข้างๆ ค่ะ เธอประกาศด้วยเสียงเย็นเยียบ

ความต่างจากความอบอุ่นก่อนหน้านี้ทำให้ผมชะงัก ความเงียบอันหนักอึ้งเข้าปกคลุม

ว่าอย่างไรคะ เธอเอ่ยขึ้นอีก ดวงตากลับมามีประกาย คุณพร้อมจะกระโจนสู่สิ่งที่ไม่รู้จักหรือยัง?

อะดรีนาลีนแล่นพล่านไปทั่วร่างผม

มาเล่นกันเถอะครับ