บทที่ 1
ความเดียวดายของยูกิ

ในถนนสายคดเคี้ยวและคึกคักของเกียวโต ภายใต้การปกครองของโชกุน มีคฤหาสน์อันโอ่อ่าหลังหนึ่งตั้งอยู่ เป็นประจักษ์พยานเงียบของฐานะสูงศักดิ์และความมั่งคั่งล้นเหลือ คฤหาสน์หลังนี้ซึ่งอาบด้วยโทนสีนุ่มนวลของขนบธรรมเนียมและความรุ่งโรจน์แห่งยุคเอโดะ เป็นบ้านของยูกิ ภรรยาของขุนนางผู้ได้รับความนับถืออย่างสูงซึ่งรับใช้โชกุน

ยูกิผู้งามละเมียด มีเสน่ห์ที่อยู่เหนือเครื่องประดับหรูหราและกิโมโนปักลายประณีตที่เธอสวมใส่ ดวงตาสีดำสนิทของเธอมักสะท้อนความรู้สึกอันห่างไกล เป็นส่วนผสมของความเพ้อฝันและความเศร้าสร้อย สามีของเธอ ชายผู้ยึดมั่นในหน้าที่และหลงใหลในงาน มักไม่อยู่บ้าน ถูกพัดพาไปด้วยภาระของบทบาทข้างกายโชกุน

คฤหาสน์หลังใหญ่ซึ่งมีระเบียงทางเดินเงียบสงัดและห้องที่ประดับประดา ก้องด้วยเสียงพึมพำไม่ขาดสายของข้ารับใช้และข้าราชบริพาร ทว่าแม้จะมีความเคลื่อนไหวเช่นนี้ ความนิ่งสงบอันแปลกประหลาดกลับครอบงำอยู่ที่นั่น ความนิ่งสงบที่กดทับหัวใจของยูกิ เธอมักเดินเล่นในสวนที่ดูแลอย่างพิถีพิถัน ที่ซึ่งดอกซากุระหยอกล้อกับสายลม เป็นการเต้นรำเดียวดายที่ดูเหมือนสะท้อนความเดียวดายของเธอเอง

วันเวลาของยูกิดำเนินไปตามจังหวะของพิธีการในราชสำนัก การมาเยือนเป็นครั้งคราวของสตรีสูงศักดิ์ และบทเรียนโคโตะ ซึ่งท่วงทำนองเศร้าสร้อยของมันดูเหมือนเข้ากับสภาพจิตใจของเธอ เธอพบการปลอบประโลมอยู่บ้างในกิจกรรมเหล่านี้ แต่มันไม่พอจะเติมเต็มความว่างเปล่าที่การจากไปของสามีทิ้งไว้

ในยามที่อยู่ลำพัง ยูกิมักจมอยู่ในความคิด ฝันถึงการเดินทางไกล การผจญภัยที่ไม่รู้จัก และชีวิตที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนและอารมณ์ความรู้สึก เธอฝันจะแบ่งปันช่วงเวลาเหล่านั้นกับสามี แต่ความฝันเหล่านี้ถูกสลายไปอย่างรวดเร็วด้วยความเป็นจริงของชีวิตประจำวัน ชีวิตที่ประกอบด้วยกิจวัตรและความเงียบ

ความงามและความมั่งคั่งของยูกิปลุกความริษยาในหมู่ข้าราชบริพาร แต่เธอไม่พบการปลอบประโลมที่แท้จริงในความสัมพันธ์ผิวเผินเหล่านี้เลย เธอโหยหาสายสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกว่า ความเข้าใจซึ่งกันและกันที่ดูเหมือนเอื้อมไม่ถึงในโลกแห่งขนบและเปลือกนอกของเธอ

ท่ามกลางความเศร้าสร้อยและความโดดเดี่ยวเช่นนี้เองที่ชะตาของยูกิพลิกผันอย่างไม่คาดคิด ด้วยการมาถึงของของขวัญปริศนาจากสามี นั่นคือหมากราชาชุดเก่าแก่ เกมที่แตกแขนงมาจากโชกิ ซึ่งในไม่ช้าจะปลุกความสนใจอย่างหมกมุ่นในตัวเธอ และเผยความลับที่ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของวิญญาณเธอ