โกมาโย

บทที่ 2
การมาถึงของหมากราชา

เช้าวันหนึ่ง ขณะที่ดวงอาทิตย์ยามอรุณแต้มท้องฟ้าเกียวโตด้วยสีชมพูอ่อน หีบห่อที่ไม่คาดคิดก็มาถึงคฤหาสน์ของยูกิ มันเป็นของขวัญจากสามี ของหายากที่กระตุ้นความสนใจของเธอในทันที ด้วยมืออันบอบบาง เธอแก้เชือกไหมที่ผูกห่อนั้น เผยให้เห็นหมากราชาชุดหนึ่ง เกมเก่าแก่ที่แตกแขนงมาจากโชกิและเป็นที่รู้จักน้อยกว่า

หมากชุดนี้ประดิษฐ์อย่างวิจิตร ตัวหมากแกะอย่างละเอียดจากไม้เก่าแก่ ซึ่งลายไม้บอกเล่าเรื่องราวของช่างฝีมือจากอีกยุคสมัย ตัวหมากแต่ละตัวเป็นผลงานชิ้นเอกขนาดเล็ก สลักเสลาอย่างพิถีพิถัน พร้อมอักษรคันจิที่จารด้วยมือของผู้ชำนาญ ตัวกระดานหมากราชาเองก็เป็นงานศิลป์เช่นกัน ด้วยเส้นสายเรียบเกลี้ยงและพื้นผิวเนียนลื่นที่เชื้อเชิญปลายนิ้วของยูกิ

จดหมายจากสามีที่แนบมากับหมากชุดนั้นเล่าถึงที่มาของสมบัติชิ้นนี้ เขาพบมันที่ร้านของพ่อค้าของเก่าผู้มีชื่อเสียง ชายที่รู้เรื่องราวและตำนานเบื้องหลังของทุกชิ้นที่ตนขาย ในจดหมาย เขาบอกความปรารถนาที่จะได้ใช้เวลาเล่นหมากกับยูกิเมื่อกลับมา ความคิดนั้นปลุกความอบอุ่นและการรอคอยขึ้นในใจเธอ

ด้วยความอยากรู้ในเกมที่ดูเหมือนหลุดมาจากยุคที่ล่วงเลยไปแล้ว ยูกิเรียกสาวใช้คนหนึ่งมา หญิงสาวผู้ได้รับการศึกษาด้านศิลปะและอักษรศาสตร์ ทั้งสองก้มศึกษากติกาของเกมด้วยกัน สำรวจกลยุทธ์และการเดินหมาก ในบทสนทนาที่ความตื่นเต้นผสานกับสมาธิ

บ่ายวันต่อๆ มาถูกอุทิศให้การเรียนรู้และฝึกเล่น ยูกิค้นพบความหลงใหลที่ไม่คาดคิดในหมากราชา พบว่ากติกาอันซับซ้อนและกลยุทธ์ของมันเป็นความท้าทายทางปัญญาที่เร้าใจ เธอนึกภาพตนเองเล่นกับสามีไว้แล้ว คิดถึงเกมที่รออยู่ข้างหน้าด้วยความยินดี เกมนี้นำความแปลกใหม่อันน่ายินดีมาสู่วันเวลาของเธอ ทำลายความจำเจของความเดียวดาย

ทว่าสิ่งที่เริ่มต้นเป็นเพียงงานอดิเรกอันไร้เดียงสา เพื่อเติมชั่วโมงที่ว่างเปล่า กลับค่อยๆ กลายเป็นความลุ่มหลงที่กลืนกิน ยูกิมักพบว่าตนเองเล่นอยู่คนเดียว จมอยู่ในเกมสมมุติที่เธอเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่มองไม่เห็น ในการประลองทางจิต

ค่ำคืนของเธอซึ่งเคยสงบ ไม่นานก็ถูกรุกรานด้วยความฝันประหลาดที่วนเวียนซ้ำ ที่ซึ่งหมากราชากลายเป็นศูนย์กลางของจักรวาลอันลึกลับและชวนหลงใหล ความฝันเหล่านี้ซึ่งมีร่างเงามืดและทิวทัศน์ใต้แสงจันทร์ ลากยูกิเข้าสู่โลกที่ความจริงกับจินตนาการดูเหมือนหลอมรวมกัน เป็นจุดเริ่มต้นของการผจญภัยที่จะพลิกชีวิตของเธอ