บทที่ 4
มนตร์สะกด

นั่งประจันหน้ากันบนหินโบราณของสวน จุนกับหญิงแปลกหน้าผู้เป็นปริศนาเริ่มหมากราชากระดานหนึ่งซึ่งอยู่เหนือการเล่นธรรมดา สำหรับจุน ทุกการเดินกลายเป็นก้าวหนึ่งในการเต้นรำอันแยบยล ที่ตัวหมากเป็นเพียงข้ออ้างเพื่อยืดห้วงขณะที่ค้างอยู่ระหว่างสองโลกนี้

การปรากฏตัวของหญิงสาวดึงดูดเขาดุจแม่เหล็ก ท่วงท่าของเธอซึ่งเปี่ยมด้วยความสง่างามนับพันปี เปลี่ยนการขยับตัวหมากแต่ละครั้งให้เป็นการยั่วยวนอันประณีต ริมฝีปากสีแดงสดของเธอเผยอขึ้นเป็นครั้งคราวเพื่อเอ่ยถึงเกม แต่ถ้อยคำดูเป็นเรื่องรอง เมื่อเทียบกับภาษาเงียบที่ก่อตัวขึ้นระหว่างทั้งสอง

เกมกลายเป็นอุปมาของการพบกันของทั้งคู่ ทุกตาที่แลกกันถักทอเส้นด้ายที่มองไม่เห็นระหว่างตัวตนของทั้งสอง จุนเฝ้ามองคู่เล่นของเขาด้วยความหลงใหลที่เพิ่มขึ้น ถูกตรึงไว้ด้วยวิธีที่แสงเล่นบนผิวอันโปร่งบางของเธอ ด้วยความลึกลับที่เต้นระบำในดวงตาสีเข้ม ด้วยเส้นโค้งอันอ่อนช้อยของลำคอเมื่อเธอโน้มตัวเหนือกระดาน

มีอยู่ขณะหนึ่ง จุนซึ่งท่วมท้นด้วยความเข้มข้นของอารมณ์ กล้าเงยหน้าขึ้นมองเธอ ค้นหาในแววตาของเธอเพื่อยืนยันสายสัมพันธ์ที่ดูเหมือนกำลังถักทอระหว่างทั้งสอง เธอสบตาตอบ ดวงตาลึกล้ำตรึงดวงตาของเขาไว้ด้วยความเข้มข้นที่ชวนหวั่นไหว คุณเล่นได้เก่งมากเลยค่ะ เธอเอ่ยด้วยเสียงไพเราะที่ดูเหมือนพาเสียงสะท้อนของอีกยุคสมัยมาด้วย

คุณต่างหากที่นำทางผม จุนตอบอย่างจริงใจ รู้ดีว่าถ้อยคำของตนมีความหมายสองชั้นซึ่งเขาไม่ได้พยายามซ่อน

เธอโน้มตัวเข้าหาเขาเล็กน้อย ประกายปริศนาในแววตา คุณแน่ใจหรือคะว่าสิ่งที่เรากำลังเล่นอยู่คือหมากราชาจริงๆ จุน?

หัวใจเต้นแรง เขากระซิบ ผมเล่นเพื่อให้ได้รับเกียรติร่วมห้วงขณะนี้กับคุณครับ

อากาศรอบตัวทั้งสองดูเหมือนสั่นสะเทือนด้วยความตึงเครียดดุจกระแสไฟฟ้า ตัวสวนเองก็กลั้นหายใจรอคำตอบของเธอ รอยยิ้มของเธออ่อนโยนลง เผยความเปราะบางที่ไม่คาดคิด ซึ่งยิ่งเสริมเสน่ห์ชวนหลงใหลของเธอ ในดวงตาของเธอสะท้อนความเข้าใจอันลึกซึ้ง ราวกับเธออ่านจุนได้เหมือนหนังสือที่เปิดอยู่ ค้นพบความจริงในนั้นที่เขาเองยังไม่รู้