บทที่ 2
การปรากฏกาย

เสียงประตูตู้โดยสารเลื่อนเปิดตัดสายความคิดของทาเคชิ เงาร่างหนึ่งปรากฏเด่นอยู่ตรงช่องประตู ในกิโมโนสีน้ำเงินเข้มที่ดูเหมือนดูดกลืนแสงสลัวของตู้โดยสาร ชุดแบบดั้งเดิมซึ่งไม่ค่อยได้เห็นบนชินคันเซ็น ดึงดูดสายตาโดยไม่ต้องเรียกร้อง ดุจตัวหมากสำคัญที่ถูกวางอย่างมีชั้นเชิงบนกระดาน

ผู้มาใหม่ก้าวเข้ามาด้วยความสง่างามดุจแมว ฝีเท้าที่ได้จังหวะแทบไม่ก้องบนพื้นตู้โดยสาร ทาเคชิรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวของผู้โดยสารคนอื่น สายตาของพวกเขาค่อยๆ เบนมารวมกันที่ร่างซึ่งปรากฏขึ้นกลางดึกนี้ ชั่วเสี้ยววินาที สายตาของเขาสบกับเธอ ประกายของการจดจำได้วาบขึ้นในดวงตาคู่นั้น แต่เขาเบือนหน้าหนี เลือกกลับไปจดจ่อกับการทบทวนกลยุทธ์ของตน

เธอเลือกที่นั่งติดกับเขา กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ชวนให้นึกถึงดอกซากุระ คงเป็นการเลือกโดยเจตนา แชมป์หมากราชาแห่งญี่ปุ่นคุ้นเคยกับการเข้าหาแบบนี้ กับความพยายามที่จะก้าวเข้ามาในวงของเขา เขาเรียนรู้ที่จะก่อกำแพงล้อมสมาธิของตน เหมือนที่คนเราเสริมแนวป้องกันบนกระดานหมาก

ทว่ามีบางอย่างในการปรากฏตัวของเธอที่ท้าทายความเฉยเมย รัศมีที่นิยามไม่ได้ซึ่งดูเหมือนบิดเบือนบรรยากาศในตู้โดยสาร ราวกับอากาศเองก็โอนอ่อนตามเจตจำนงของเธอ ทาเคชิกระชับการควบคุมความคิดของตนให้แน่นขึ้น ความท้าทายที่แท้จริงซึ่งรอเขาอยู่นั้นอยู่ที่อื่น ในห้องอันเงียบสงัดของโตเกียวที่แมตช์ต่อไปของเขาจะเกิดขึ้น เขาไม่อาจปล่อยให้มีสิ่งใดมาทำให้ไขว้เขว ไม่ว่ามันจะน่าพิศวงเพียงใดก็ตาม