บทที่ 3
ความรุ่งเรืองของหมากราชาและคำเชิญปริศนา

มาโยโกะเล่าต่อ เสียงมีชีวิตชีวาขึ้น สะท้อนช่วงชีวิตที่คึกคักและเปี่ยมพลังกว่าเดิม

เกมของดิฉันแพร่หลายในหมู่เด็กๆ ของหมู่บ้านก่อน เธอกล่าว รอยยิ้มแห่งความภูมิใจทำให้ใบหน้าสว่างขึ้น จากนั้นพวกผู้ใหญ่ก็เริ่มสนใจ พ่อค้า ช่างฝีมือ แม้แต่ซามูไรที่ผ่านทางมาบางคนก็หยุดดูเกมของพวกเรา

เธอวาดมือเป็นวงกว้าง ราวกับจะโอบขนาดของเรื่องราวไว้ทั้งหมด เกมได้รับความนิยมมากขึ้น แพร่ไปยังหมู่บ้านใกล้เคียงอย่างเป็นธรรมชาติ นักเดินทางที่ผ่านหมู่บ้านของเราจากไปพร้อมกับกติกาของหมากราชา ในวัดบางแห่ง ถึงกับเริ่มมีการสอนเกมนี้แก่ศิษย์รุ่นเยาว์ ด้วยเห็นว่ามันช่วยลับปัญญาให้คม

จากนั้นเสียงของเธอก็จริงจังขึ้น แทบจะขรึมขลัง วันหนึ่ง ขณะที่ดิฉันกำลังสอนหมากราชาให้เด็กหนุ่มสาวกลุ่มหนึ่งในลานวัด บางสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ทหารรักษาพระองค์มาหาดิฉัน มาโยโกะหยุดชั่วครู่ ปล่อยให้ผู้ฟังรอทุกถ้อยคำจากริมฝีปากเธอ พวกเขาเชิญดิฉันไปที่ปราสาท