บทที่ 5
ข่าวลือเรื่องเวทมนตร์และการประลองแห่งโชคชะตา

มาโยโกะเล่าต่อด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมขึ้น พาผู้ฟังดำดิ่งสู่บรรยากาศที่อบอวลด้วยความลึกลับและความตึงเครียด

โกเคนินไม่ให้เวลาดิฉันตอบข้อเรียกร้องก่อนหน้า จู่ๆ ก็เอ่ยถึงความกังวลเรื่องข่าวลือที่กระซิบกันว่าดิฉันใช้เวทมนตร์ เธอเปิดเผย เสียงฟ้องถึงทั้งความตกใจและความขุ่นเคือง นั่นเป็นครั้งแรกที่ดิฉันได้ยินข้อกล่าวหาเช่นนั้น ดิฉันตะลึงจนหาถ้อยคำไม่ได้

มาโยโกะบรรยายการข่มขู่ของโกเคนิน ร่างอันน่าเกรงขามและสายตาทะลุทะลวงที่พยายามทำให้เธอรู้สึกผิด จากนั้นเขาก็ถามดิฉันตรงๆ เรื่องความสามารถที่ชนะหมากราชาได้ทุกกระดาน เธอก้มศีรษะอย่างถ่อมตน ดิฉันยืนยันด้วยความนอบน้อม แม้จะหวั่นใจกับทิศทางที่บทสนทนานี้กำลังดำเนินไป

ในห้อง บรรยากาศยิ่งหนักอึ้งและกดดันขึ้น ราวกับผนังเองก็บีบเข้าหามาโยโกะและผู้ฟัง หลังความเงียบที่ยาวนานไม่รู้จบ โกเคนินก็เสนอทางออกที่ไม่คาดคิด นั่นคือการประลองต่อหน้าสาธารณชนกับตัวเขาเอง โดยไม่จำกัดเวลา เพื่อลบล้างข่าวลือเหล่านี้และกอบกู้เกียรติของดิฉัน

ดวงตาของมาโยโกะคลอด้วยน้ำตาเมื่อหวนนึกถึงปฏิกิริยาของตน ดิฉันซาบซึ้งกับโอกาสที่จะได้ล้างมลทินให้ชื่อของตน จึงโค้งคำนับอย่างลึกซึ้งและขอบคุณเขา เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย สื่อถึงความซับซ้อนของอารมณ์ในขณะนั้น

ในห้อง บรรยากาศเปลี่ยนไปเล็กน้อย จากความกดดันอันน่าหวั่นใจสู่ประกายแห่งความหวังและการไถ่ถอน โกเคนิน แม้จะน่ากลัวในตอนแรก จู่ๆ ก็ดูเหมือนเปี่ยมด้วยความกรุณาที่ไม่คาดคิด มอบโอกาสให้มาโยโกะพิสูจน์คุณค่าของตน และขจัดเงาของความสงสัยและความคลางแคลง