บทที่ 8
คำท้าภายใต้พิธีไล่ผี

มาโยโกะเล่าเรื่องต่อด้วยความเข้มข้นที่เพิ่มขึ้น ถ้อยคำของเธอตรึงผู้ฟังไว้ ขณะบรรยายช่วงเวลาชี้ขาดที่โกเคนินปรากฏตัว

โกเคนินยืนอยู่บนยกพื้น ยกแขนทำท่าปลอบให้ฝูงชนสงบลง เธอเล่า พลางเลียนแบบท่านั้นด้วยมือของตนเอง จากนั้นเขาก็กล่าว ยอมรับว่าข่าวลือเรื่องเวทมนตร์ที่มีต่อดิฉันแพร่ไปกว้างพอจะควรแก่การใส่ใจ มาโยโกะลดเสียงลง สะท้อนความขรึมขลังของช่วงเวลานั้น ‘เจตนาของข้า’ เขากล่าว ‘มิใช่จะยืนยันหรือปฏิเสธมัน อันที่จริงข้าไม่มีความเห็นใดในเรื่องนี้ แต่หน้าที่ของข้าคือต่อสู้กับมัน เพื่อขับไล่ความงมงายและความวิปลาสให้ห่างไกล’

เรื่องเล่าของมาโยโกะเข้มข้นขึ้นเมื่อเธอยกคำพูดของโกเคนินมา ‘คืนนี้’ เขาประกาศ ‘ข้าจะเผชิญหน้ากับนางด้วยตนเอง’ เขากล่าวเสริมว่าสำหรับการประลองนี้ กระดานหมากราชาและตัวหมากได้รับการชำระล้างด้วยเกลือ และอยู่ภายใต้การคุ้มครองของพระนักปราบวิญญาณ เธอหยุดชั่วครู่ ความตึงเครียดทวีขึ้นในห้อง

จากนั้นโกเคนินก็ประกาศด้วยความเคร่งขรึมอย่างปฏิเสธไม่ได้ ว่าการประลองต้องดำเนินไปจนถึงที่สุด โดยไม่มีการหยุดพัก มาโยโกะมองผู้ฟัง ทำให้พวกเขารู้สึกถึงน้ำหนักของทุกถ้อยคำ ‘เมื่อเงื่อนไขเหล่านี้ครบถ้วน ย่อมเป็นที่ประจักษ์ว่าความพ่ายแพ้ของข้าหรือผลเสมอ จะทำให้คู่ต่อสู้ของข้าพ้นมลทินไปโดยปริยาย แต่หากตรงกันข้าม ข้าเป็นฝ่ายชนะ ข้าให้คำมั่นได้ว่านางมนตราแห่งตัวหมากราชาจะถูกลงโทษอย่างหนัก’

ในห้อง รู้สึกได้ถึงคลื่นความตกตะลึงที่แล่นผ่านผู้ฟัง ทุกคนตระหนักถึงแรงกดดันมหาศาลและอันตรายที่ถ้อยคำเหล่านั้นหมายถึงสำหรับมาโยโกะ