บทที่ 5
การแสวงหาหนทางเยียวยา
สามีของยูกิซึ่งขับเคลื่อนด้วยทั้งความกังวลและความหวัง รีบไปเชิญพระนักปราบวิญญาณผู้เลื่องชื่อด้านปัญญาและความรู้เรื่องโรคภัยของจิตวิญญาณ เมื่อพระมาถึงคฤหาสน์ ความเงียบอย่างเคารพก็เข้าครอบงำข้ารับใช้ทุกคน เป็นพยานถึงความร้ายแรงของสถานการณ์
พระซึ่งเป็นชายวัยกลางคนที่เค้าหน้ามีร่องรอยของชีวิตแห่งการเพ่งพินิจและการอุทิศตน ก้าวข้ามธรณีบ้านด้วยการปรากฏตัวที่สงบแต่น่าเกรงขาม ไม่นานหลังเข้ามา ท่านก็เกิดอาการไม่สบายขึ้นฉับพลัน ราวกับถูกพลังที่มองไม่เห็นเล่นงาน ท่านเอนกายลงครู่หนึ่งบนเก้าอี้นวมในห้องรับแขก ใบหน้าเกร็งด้วยแรงตึงเครียดภายใน
คิ้วของพระขมวดเข้าหากัน ชีพจรเต้นเร็วขึ้น และท่านหลับตาลง รวมพลังทั้งหมดเพื่อรับรู้ธรรมชาติของพลังที่อบอวลอยู่ในบ้าน เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ท่านหันมาหาสองสามีภรรยาด้วยความเคร่งขรึมที่ชวนตระหนก ที่นี่มีบางสิ่งอยู่
ท่านกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ วิญญาณปีศาจตนหนึ่งซ่อนอยู่ในสถานที่แห่งนี้
สามีถามอย่างร้อนใจว่าวิญญาณตนนี้มาจากไหน และเหตุใดจึงเล่นงานยูกิ พระซึ่งหลับตาลงอีกครั้ง สูดหายใจลึกและพึมพำเสียงต่ำ ราวกับกำลังสื่อสารกับพลังที่มองไม่เห็น วิญญาณตนนี้ไร้ซึ่งความเมตตาและความเห็นใจ มันชักใยศิลปะแห่งเกมและตัวผู้เล่นเพื่อบรรลุเป้าหมายอันมืดมน มันอยู่เหนือความเข้าใจของเราและท้าทายทุกความคาดหมาย
ท่านอธิบาย
สามีรู้สึกสิ้นหนทางเมื่อได้ฟังสิ่งที่ถูกเปิดเผยเหล่านี้ เราจะทำอย่างไรเพื่อขับไล่มันไปได้ขอรับ?
เขาวิงวอน
หลังครุ่นคิดครู่หนึ่ง พระก็ลืมตาและลุกขึ้น กระดานหมากที่ภรรยาของท่านถืออยู่ คือสมอที่ยึดวิญญาณตนนี้ไว้กับโลกของเรา ต้องนำไปเผาที่วัด และต้องทำโดยไม่ชักช้า
ท่านสั่งด้วยความเร่งร้อนที่สัมผัสได้
พระรีบออกจากบ้านไป ทิ้งสามีไว้กับภาระความรับผิดชอบ เขาโอบภรรยาไว้ในอ้อมแขน อธิบายกับเธออย่างอ่อนโยนถึงความจำเป็นที่ต้องพรากจากเกมนี้เพื่อตัวเธอเอง เขาค่อยๆ ดึงกระดานหมากราชาออกจากมืออันสั่นเทาของยูกิ และเตรียมตัวสำหรับการเดินทางยามค่ำคืนไปยังวัด สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเขาหวังว่าจะพบการชำระล้างและความสงบสำหรับภรรยาผู้ทุกข์ทรมาน
ราตรีโรยตัวลงเหนือเกียวโต ห่มถนนด้วยม่านแห่งความลึกลับ สามีซึ่งถือกระดานหมากไว้มั่น มุ่งหน้าสู่วัด ตั้งใจแน่วแน่ที่จะยุติคำสาปที่ผลักหญิงอันเป็นที่รักของเขาลงสู่หุบเหวแห่งความสิ้นหวัง