บทที่ 6
พิธีชำระล้างที่วัด

สามีของยูกิเดินเร็วๆ ไปยังวัด หนีบกระดานหมากราชาไว้ใต้แขนอย่างมั่นคง เขารู้สึกถึงความหวาดหวั่นที่เพิ่มขึ้นรุกเข้ามา ราวกับมีบางสิ่งไล่ตามเขาอยู่ในความมืด เขาหันกลับไปมองหลายครั้ง แต่ไม่เห็นอะไรนอกจากต้นไม้และแม่น้ำที่ระยิบระยับใต้แสงจันทร์ จิตใจของเขาถูกทรมานด้วยความคิดถึงภรรยา ซึ่งจมอยู่ในความหมกมุ่นอันมืดมนเพราะเกมโบราณนี้ เขาหวังว่าการชำระล้างกระดานหมากที่วัดจะนำจุดจบมาสู่คำสาปที่ตกลงบนตัวเธอ

เมื่อมาถึงวัด ศาสนสถานแห่งความสงบกลางเมืองที่หลับใหล เขาได้รับการต้อนรับจากนักบวชรูปหนึ่ง ใบหน้าของนักบวชซึ่งสว่างด้วยแสงวูบไหวของโคมไฟ สะท้อนความเมตตาอันลึกซึ้ง หลังจากอธิบายสถานการณ์อย่างสั้นๆ สามีก็มอบกระดานหมากราชาไว้ในมือของนักบวช

เราจะชำระล้างสิ่งนี้ด้วยไฟศักดิ์สิทธิ์ นักบวชกล่าวด้วยเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น พลางนำสามีไปยังกองไฟขนาดใหญ่ ที่ซึ่งเครื่องบูชาและคำอธิษฐานกำลังมอดไหม้อยู่แล้ว เปลวไฟเต้นระบำสู่ท้องฟ้ายามราตรี ราวกับเชื่อมโลกมนุษย์เข้ากับโลกของวิญญาณ

ด้วยการโค้งคำนับอย่างเคารพ นักบวชวางกระดานหมากราชาลงบนกองไฟ สามีมองเปลวไฟกลืนกินกระดาน แสงของมันผสานกับควันที่ลอยขึ้นสู่ดวงดาว เขารู้สึกถึงทั้งความโล่งใจและความหวั่นเกรง โล่งใจที่ได้กำจัดต้นตอของคำสาป และหวั่นเกรงต่อสิ่งที่ไม่รู้ซึ่งรอยูกิกับเขาอยู่หลังพิธีนี้

ขณะที่เศษชิ้นสุดท้ายของกระดานหมากราชามอดไหม้ นักบวชพึมพำบทสวดโบราณ ถ้อยคำของท่านกลืนหายไปในเสียงไฟแตกเปรี๊ยะ สามีร่วมสวดกับนักบวช หวังอย่างแรงกล้าว่าการกระทำนี้จะปลดปล่อยยูกิจากเงื้อมมือของเกม

หลังพิธี สามีขอบคุณนักบวชและออกจากวัด หัวใจเบาขึ้น แต่จิตใจยังกังวลถึงอาการของยูกิ ทางกลับบ้านดูสงบกว่าเดิม ราวกับราตรีเองก็ร่วมมีความหวังที่ฟื้นคืนของเขา

ตอนนั้นเอง ขณะจมอยู่ในความคิดและความหวังถึงอนาคต เขาได้พบร่างที่คุ้นตาบนทางกลับบ้าน การพบพานที่จะเผยความจริงอันลึกซึ้งยิ่งกว่าเดิม เกี่ยวกับคำสาปที่เล่นงานบ้านของเขา